-

NaslovnaAutorski članciKolumne i članci"Above" - Nije sve to bio samo grunge

“Above” – Nije sve to bio samo grunge

Mad Season - Above

Prosto je neverovatno da su neka izdanja koja slušamo svakodnevno snimljena pre skoro 30 godina a čini se kao da su se juče pojavila na policama. Jedan od tih dragulja alternativne scene devedesetih godina prošlog veka je i album “Above“, američke supergrupe Mad Season koji je objavljen na današnji dan, 14. marta 1995. godine. Dakle, ne baš pre trideset godina, ali pre dobrih dvadeset šest. Ovaj sastav su činili članovi tadašnjih velikih bendova Sijetla, Mike McCready (Pearl Jam), Layne Staley (Alice in Chains), Barret Martin (Screaming Trees) i John Baker Saunders.

Sa željom da se sklone iz žiže popularnosti u kojoj su se našli zahvaljujući eksploziji grunge pokreta, ova četvorka se okupila kako bi stvarala izvan okvira svojih matičnih bendova i pokušala da pokaže dokle seže njihova kreativnost i umetnički izraz.

Ova priča počinje susretom Mikea McCreadyja i Johna Bakera Saundersa na klinici za odvikavanje od bolesti zavisnosti u američkoj državi Minesota. Nakon povratka u Sijetl ovaj dvojac poziva Baretta Martina da im se pridruži na probama. U ovom periodu nastaju dve pesme, koje će se naći na albumu “Above”, “Wake up” i “River of Deceit“. Kako im je bio potreban vokal, McCready poziva svog prijatelja i kolegu sa aktuelne scene Sijetla, Layne Staleya, jer je mislio da će mu druženje sa muzičarima koji su bili u procesu odvikavanja pomoći da se i sam skloni od heroina, na koji je bio navučen već nekoliko godina.

Iako nisu imali gotov materijal, a ni zvanično snimljene pesme niti naziv benda, McCready zakazuje prvu svirku, oktobra 1994. godine, za koju se ispostavilo da je bila veoma uspešna. Pesma “Artificial Red“, u tom trenutku nezavršena na probama, je zapravo dobila svoj krajnji oblik tokom izvođenja na ovom nastupu.

Bend je vrlo brzo stekao ogromnu popularnost i već 1995. godine snima svoj prvi i nažalost jedini album “Above“. Članovi se konačno odlučuju za ime Mad Season za koje je kao inspiracija poslužio naziv za period rasta psilocibinske gljive. Sam naziv delimično naglašava i pravac kojim će muzika ići. Iako su članovi potekli iz grunge pokreta, ovaj album je prepun različitih uticaja sa naglaskom na psihodeliju, bluz i džez. Na omotu albuma se nalazi ilustracija koja je napravljena po uzoru na fotografiju Staleya i njegove bivše verenice Demri. Singlovi koji su se istakli na tadašnjim listama bili su “River of Deceit” i “I Don’t Know Anything“, a album je po tiražu dostigao zlatni status.

Momci nisu imali jasan koncept već su jednostavno želeli da sviraju nešto malko drugačije od onoga što su stvarali u svojim matičnim bendovima. Sonično, ovaj album je prepun iznenađenja – od jakih metal rifova i solaža na “I Don’t Know Anytithing” do eksperimentalne “Wake up” i psihodelične “All Alone“.

Kao gostujući muzičar, pojavljuje se Peter Buck, gitarista benda R.E.M, koji je potpisan kao koautor na “Black Book of Fear” gde se kao glavni vokal pojavljuje i Mark Lanegan (Screaming Trees). Lanegan je prisutan kao pevač i na pesmama “Lone Gone Day” gde deli vokalne deonice sa Staleyjem, “Locomotive“, “I’m Above” i “Slip Away“.

Tesktove na albumu je pretežno pisao Staley i oni jasno opisuju njegove lične unutrašnje borbe, sa velikom akcentom na heroinsku zavisnost. Krunski dragulj albuma, kako tekstualno tako i instrumentalno, je pesma “Wake up”, do sada najličnija ispovest Staleya o zavisnosti i svim neuspelim pokušajima da izađe na kraj sa njom. Ova pesma zauzima posebno mesto u srcima fanova, pogotovo nakon smrti njenog autora. Uvodni deo, Wake up young man, it’s time to wake up/ Your love afair is got to go, for ten long years, opisuje unutrašnji monolog Staleyja koji upozorava da je vreme da se okonča ova sumorna bitka. Nažalost, bolest je pobedila i Staley je preminuo nekoliko godina nakon objavljivanja ovog albuma.

Bend je uspeo da održi nekoliko live nastupa tokom 1995. godine i pokaže fanovima kako ove pesme zvuče uživo. Najpoznatiji nastup je iz kluba u Sijetlu RKCNDY pod nazivom “Live at the Moore“. Uhvaćeni u koštac sa obavezama i turnejama svojih bendova, kao i ličnim problemima, članovi su se jako retko sretali i svi pokušaji da se nastavi sa saradnjom su stavljeni na čekanje. Postojao je plan da se nastavi sa radom čak i u izmenjenoj postavi sa Markom Laneganom kao glavnim vokalom, međutim, nakon smrti Staleya i Saundersa bend je definitivno raspušten.

Kada preslušavamo album tačno možemo da odredimo gde čujemo poznate zvukove sastava Pearl Jam, Alice in Chains i Screaming Trees. Članovi Mad Seasona su bili četiri umetinički jake i upečatljive individue, stoga je bilo neminovno da se njihovi izrazi jasno primete u pesmama. Uprkos svemu, ovaj album i dalje stoji naspram vremena i veoma je važan u krugovima alternativne muzike. Ne samo zato što su njegovi članovi bili i ostali kultna imena na svetskoj sceni, već i zbog soničnog stila koji preovladava. Mnoge takozvane supergrupe nikada ne dostignu ovakav nivo kvaliteta zvuka i lirike i ostaju upamćeni samo zbog svog sastava. “Above” je album koji bi trebalo da se nađe na svačijoj polici sa pločama ili plejlistama. Ne morate biti fan nijednog od matičnih bendova članova Mad Seasona da biste u potpunosti uživali u ovom remek-delu.