Metal i satanizam: Izvori predrasuda (II deo)

devil tartini

Hevi metal muzika nastala je početkom 70ih u Velikoj Britaniji pod uticajem klasične muzike, sa jedna strane, i rokenrola, bluza i džeza, sa druge strane. Predrasude su postojale o svim ovim oblicima muzike.

Bluz koreni

robert johnsonBluz i džez se javljaju na samom kraju XVIII veka. Porobljeno crnačko stanovništvo u Ameriku je prenelo deo svog afričkog muzičkog nasleđa koje je, svirano na evropskim instrumentima, stvorilo džez i bluz. Bluz i njemu blizak žanr gospel za temu svojih pesama imali su patnju porobljenog naroda koji je radio na plantažama pamuka. Najstarije bluz pesme u svojim naslovima i tekstovima često su pominjale đavola, što je beli narod protumačio u bukvalnom smislu, iako je zapravo đavo predstavljao robovlasnike ili krivce za nesreću koja je zadesila crnački narod. Otuda su počeli i da se javljaju prvi mitovi o muzici koju je stvorio „mračni gospodar“. Jedna od najpoznatijih legendi vezana je za bluz gitaristu Roberta Džonsona koji je iz želje da postane vrhunski muzičar, otišao na raskršće puteva u Misisipiju i u ponoć prodao dušu đavolu. Priča o prodaji duše đavolu stara je koliko i samo hrišćanstvo, a pre bluz muzičara slične ugovore navodno su sklapali i klasični muzičari poput Paganinija i Tartinija.

Kako je vremenom muzika u SAD evoluirala, na meti crkve našli su se svi oblici muzike koji su sadržali ritmove koji sa navodili ljude na igranje i mrdanje kukovima, umesto plesa, što je u to vreme bilo tabu. Sa pojavom svinga i pogotovo rokenrola u kome su belci „kolo vodili“ počele su prve građanske i crkvene inicijative da se zabrani ova vrsta muzike. Kako se u Bi-bi-si-jevom dokumentarnom filmu „7 Ages of Rock“ navodi, jedan od pokušaja da država zaustavi rokenrol pokret bilo je slanje Elvisa Prislija u vojsku i skandal sa Džeri Li Luisom zbog kojeg je dobio zabranu emitovanja na radiju.

1960ih godina američke predrasude prenesene su i u Veliku Britaniju. „Bitlsi“ su imali, za to vreme, dugu kosu, slali tajne satanističke poruke, „Roling Stounsi“ su predstavljali imidž „loših momaka“ i njihov hedonistički život nije odgovarao hrišćanskoj crkvi, a u prilog rokenrolu nije išla ni izjava Džona Lenona, frontmena sastava „Bitls“, da su popularniji nego Isus Hrist. Rokenrol je od tada konstantno na meti hrišćanske crkve, a narkomanija i alkoholizam kao poroci rok muzičara, nisu nimalo olakšavali situaciju.

Klasična muzika

wagnerHevi metal i klasičnu muziku povezuje muzički interval „triton“, poznat i kao diabolus in musica (u prevodu „đavo u muzici“). Zvuk koji proizvodi triton deluje sablasno, pa je stoga i dobio ovako ozloglašen nadimak. Upotreba tritona u muzici se izbegavala, ne zbog asocijacija sa đavolom, već iz praktičnih razloga. Triton je disonantan sklop tonova i nije ga bilo moguće uklopiti u kompoziciju i očuvati njenu harmoničnost. U baroku i klasičnom periodu muzike, triton su koristili Johan Sebastijan Bah, Volfgang Amadeus Mocart, Ludvig van Betoven i drugi, i time pokazali da ga je bilo moguće uklopiti i sačuvati harmoničnost komozicije. Triton se kasnije, u romantizmu i modernoj klasičnoj muzici upotrebljavao bez ikakvog ustručavanja, a ta praksa je počela da se primenjuje u džezu, kasnije i u rokenrolu.

Rihard Vagner jedan je od klasičnih muzičara koji su najviše uticali na današnje hevi metal bendove. Pogotovo skandinavske bendove zahvaljujući operi „Prsten Nibelunga“ inspirisanoj upravo mitologijom i folklorom naroda sa tih prostora. Takođe, orkestracija koja je bila prisutna u klasičnoj muzici opstala je kroz podpravac hevi metala nazvan simfonijski metal. Vagner je bitan i zbog drugarstva sa Fridrihom Ničeom. Niče je veći deo svog života bio obožavalac Vagnerove muzike, čak je i pisao o njemu. Već znamo da su Ničeovi spisi poslužili Laveju pri pisanju Satanističke biblije, pa stoga nije isključeno da postoji i nekakva povezanost sa Vagnerom.

Nastavak teksta pročitajte u petak kada pišemo o metal simbolici: rogovima, broju 666, obrnutim pentagramima…

Ostavite komentar: