Eyot

Drifters

Izdavač: Neuklang, 11.1.2013.

Producent: Dejan Ilijić, Eva Bauer-Oppelland, Philipp Heck

Žanr: Jazz fusion, punk jazz, alternative rock, ambient music

Trajanje: 55:58

4.5/5

Ocena

Niški jazz fusion sastav Eyot, koliko u svetskim okvirima poznat kao jedan od najboljih jazz sastava iz ovog dela Evrope, toliko nedovoljno poznat i priznat u istom, obradovao je ljubitelje dobre muzike, nešto više njih izvan granica, a nešto manje nas unutar granica Srbije, svojim drugim studijskim ostvarenjem „Drifters“.

„Nešto više njih“, zato što album nije objavila nijedna srpska izdavačka kuća već nemački Neuklang, dok iz „nešto manje nas“ proizilazi da i nema mnogo ljudi u Srbiji, upoznatih sa radom pomenutog sastava.

Potičući iz srpske prestonice jazz muzike, sa najvećim jazz festivalom u jugoistočnoj Evropi (onaj isti koji otima novac iz budžeta predviđen za raznorazne poselijade širom Srbije), Eyot je mikroprimer odnosa ovog društva ka umetničkoj muzici i kulturi uopšte. Neverovatno je (ili samo kod nas normalno), i pored nastupa od Kine, preko Emirata i Rusije, pa do Francuske i Nemačke, da u Srbiji nema mesta za ovaj bend, kako medijski tako i diskografski. Album prvenac, objavio im je hrvatski Slušaj Najglasnije, da bi sa ovim izdanjem morali još kojih hiljadu kilometara dalje, do nemačkog Neuklanga.

„Drifters“ je logički nastavak muzičkog pristupa sa prvenca, „Horizon“, dakle, instrumentalni jazz fusion sa primesama kako balkanske etno muzike, tako i post-punka, alternative rocka, ambijentalne i elektronske muzike. Opus Eyota je konkretan argument protiv priče da je jazz „žanr prošlosti“, u kome nema kako značajnih evolutivnih tako ni značajnih kulturoloških inovacija. Kao i „Horizon“, „Drifters“ slušaocu nudi skoro sat vremena čiste moderne muzike, koja je pored same osnovne forme, jazz i po odsustvu predrasuda prema drugim muzičkim žanrovima, uključujući segment popularne muzike.

Ovakav pristup je u ostalom i dobro rešenje za jazz kao muziku, koja se inače posmatra kao deo akademske muzike, pa izlazak iz skučenih elitističkih okvira i unošenje elemenata popularne muzike sigurno može da doprinese kako popularizaciji jazza, tako i krajnje zanimljivim i inovativnim rezultatima. „Drifters“ je praktičan primer toga, koji će virtuoznošću lidera Dejana Ilića, kao i besprekornom ritam sekcijom, Miloš Vojvodić na bubnjevima i Marko Stojiljković na basu, uhvatiti pažnju jazz publike, dok će gitarske sekcije Slađana Milenovića dati dovoljno pitkosti i familijarnosti onima izvan jazz okvira.

Album otvara “She Is Dreaming Of A Better Day”, koja slikovito predstavlja borbu zlokobnih klavirskih akorda sa vedrim gitarskim i klavirskim pasažima. Naredne, „The Crest of the Wave“ i „At Source“ predstavljaju vožnju na virtuoznim klavirskim i gitarskim talasnim dužinama. „Coils“ se poigrava neparnim ritmovima što celokupnoj kompoziciji daje neki „naški“ prizvuk, da bi „We’ll Get There“ nastavila sa poigravanjem ritmovima, ovog puta spojem namernog ritmičkog kašnjenja bubnjeva i disharmoničnom klavirskom pratnjom.

„We’ll Get There“, kao i naredna, „Drifters“, približava se elektronskoj i ambijentalnoj muzici, sa upotrebom sintija u ranijoj, i efektima-krečenim gitarama u kasnijoj kompoziciji. Iz ambijentalnih voda, bend prelazi u jazz rockerske, sa instrumentalom „Firebird“, koji je verovatno više Leb i Sol stvar od bilo čega što je snimila trenutna postava Leb i Sola. Album zatvara trinaestominutna poslastica, „The View Through The Blurry Window“, kao objedinjeni skup svih štihova ovog benda, od kompozitorsko-aranžerskih do tehničko-virtuoznih, čija krešendo završnica će vas jednostavno oduvati.

„Drifters“ je album koji ima dosta toga da ponudi slušaocima i može pod istim kišobranom da objedini ljubitelje upravo onih žanrova koje Eyot implementira. Jazz fanovi dobiće besprekoran muzički izraz; ljubitelji rocka mogu pronaći moderni nastavak tradicije jazz rock škole koju su na ovim prostorima negovali Korni Grupa, Smak, i pomenuti Leb i Sol; a oni koji vole ambijentalnu muziku će ceniti karakterističnu atmosferu koju svaka kompozicija sa sobom nosi. Ovo izdanje, dakle, spaja ljude različitih pozadina i interesovanja univerzalnim jezikom muzike, što danas nije ni mala ni laka stvar.

Za epilog cele priče treba naglasiti da je Eyot iz 2013. godine nadmašio Eyot iz 2011. godine. Pritom, treba i najaviti da bend radi na ponovnom prevazilaženju samih sebe, ovog puta snimanjem albuma u Engleskoj pod producentskom palicom Jim Barra (Portishead, Get the Blessing). To znači da tek treba očekivati dobre vesti iz tabora grupe Eyot, a do tada ostaju dosadašnja dva albuma, čija reizdanja za ovdašnje tržište bi ne samo obogatila muzičku i kulturnu sliku Srbije, već i izgradila nepravedno nepostojeći most na ovoj adi.

Spisak pesama:

1. She Is Dreaming Of A Better Day (7:35)
2. The Crest Of The Wave (5:07)
3. At Source (7:29)
4. Coils (4:25)
5. We’ll Get There (4:00)
6. Drifters (7:24)
7. Firebird (6:51)
8. The View Through The Blurry Window (13:07)

Jedan komentar o “Eyot – Drifters (2013)

  • Fan(tasticni)

    od mene cista petica! njihova muzika je ocaravajuca, out-of-the-world, prepustajuca, savrsena. rasturaju!!! a tek uzivo..

    Reply

Ostavite komentar: